Nieuws
20 december 2018
​'Samen voor de mensen'
Het einde van het jaar nadert en daarmee voor mij ook een einde aan mijn voorzitterschap van de NEPROM. Ik heb het met veel plezier en inzet in de afgelopen drie jaar gedaan en ik vond het eervol om onze sector te mogen vertegenwoordigen.

Afscheidscolumn door Bart van Breukelen, scheidend voorzitter NEPROM

Het einde van het jaar nadert en daarmee voor mij ook een einde aan mijn voorzitterschap van de NEPROM. Ik heb het met veel plezier en inzet in de afgelopen drie jaar gedaan en ik vond het eervol om onze sector, waar ik al zo lang deel van uitmaak, te mogen vertegenwoordigen. Op dit moment van balans opmaken en vooruitblikken moet ik de verleiding weerstaan om nog éen keer flink de waarheid te zeggen. Uiteraard over het onderwerp dat de afgelopen drie jaar de agenda’s beheerst heeft: de oplopende spanning op de woningmarkt en het tekort aan nieuwbouw. Ik zou verwijten aan provincies en gemeenten kunnen maken dat ze nog te weinig de urgentie van het woningtekort inzien, en aan het Rijk dat er veel harder aan zou moeten trekken. Ik zou nogmaals kunnen beklemtonen dat bouwen in de stad noodzakelijk, maar niet voldoende is. Dat doe ik echter niet. Ik vind namelijk dat in afgelopen periode er óók veel ten goede is veranderd. Dat het Rijk weer meer haar rol pakt, afspraken met de regio’s maakt over de woningproductie en de daarvoor noodzakelijke infrastructuur en dat ze werk maakt van een gemeenschappelijke ontwikkelingsvisie voor ons mooie land. En dat bij veel gemeenten de bouw van woningen weer meer prioriteit heeft gekregen en dat overal naarstig gezocht wordt naar manieren om de bouwmachine verder aan de praat te krijgen.

Wat me wel van het hart moet is dat we in ons land beter zijn in het formuleren van ambities, dan in het realiseren ervan. Merkwaardig. In een land waar overleg en redelijkheid de boventoon voeren, schieten we in ons werkveld regelmatig door. “Alles in de stad”, “nul-op-de-meter”, “40-40-20”, “Gasloze nieuwbouw”, “Iedereen in een hybride auto”.  Voorbeelden van te stellige ambities, zonder dat goed over de consequenties is nagedacht. Losgezongen van de maatschappelijke realiteit van de man in de straat. Het maatschappelijk rendement ligt veel hoger als we minder energie stoppen in de hoogte van de ambities en meer in het realiseren daarvan. Neem de verduurzaming van onze bestaande woningbouw. Daar is de HR-ketel tot taboe verklaard. Een geweldig gebaar. Maar het milieu en de consument zijn veel meer gediend met  een realistische en gezonde business case in de vorm van een beperkte set bouwkundige maatregelen. Dat leidt niet onmiddellijk tot overal nul-op-de-meter, maar het kan wel relatief eenvoudig, snel, op grote schaal en betaalbaar. Dat levert veel meer maatschappelijke meerwaarde op dan discussies over onrendabele investeringen en belastingdruk bij corporaties, terwijl ondertussen de boel niet op gang komt. 

Maar goed, ik had me een milde kerstboodschap voorgenomen en nu laat ik me toch even gaan. Terug naar de kern. Als er één ding is wat ik de afgelopen jaren heb geleerd, dan is het dat het meer moet gaan om samen. “Samen voor de mensen.” Ik weet het, het klinkt als een cliché van Tedje van Es uit de jaren ‘90, en dat is het ook. In het neo-liberale jargon zou je het kunnen vertalen in: maximale meerwaarde genereren voor ons klanten. Maar we moeten de signalen van deze tijd goed interpreteren. Als ik me niet vergis, dan gaan we echt een nieuwe periode in. Een nieuwe tijd waarin ook wij moeten herpositioneren. Willen wij onze license to operate behouden, dan is het noodzakelijk dat we samen met de volksvertegenwoordigers aan oplossingen werken voor de woningmarkt waar juist de mensen van profiteren die het gevoel hebben gekregen dat ze achter in de rij zijn beland en dat ze niet meer worden gezien. Oplossingen die ook stand houden als het klimaat straks weer guurder wordt, er meer economische tegenwind opsteekt en de enorme koopkracht van het internationale kapitaal gaat luwen.

“Samen voor de mensen”. Zonder overdreven ambities en betaalbaar voor de gewone man en vrouw. Ik heb de wijsheid niet in pacht. Mijn visie voor een betere. Maar ik vind het winst als de donkere dagen rond Kerst ook benut worden om daar wat langer over door te denken. En als sector daar, in het nieuwe jaar en in de nieuwe periode met elkaar de schouders onder zet. Ik wens mijn opvolger, Desirée Uitzetter directeur Gebiedsontwikkeling bij BPD en nieuwe voorzitter van de NEPROM, veel succes en wijsheid in dit bijzondere tijdsgewricht. En ik spreek de wens uit dat de leden van de NEPROM haar steunen in het versterken van de maatschappelijke verankering van ons prachtige vak. Samen voor de mensen!

Tags